No encontro da rede Arquitecturas Colectivas que se celebrou en Valadares (Vigo) co fío argumental do “bo vivir”, tivemos a ocasión de propoñer e dirixir unha das mesas de traballo: #fuxirdocentro.
A aspiración á emancipación vital como resposta á deriva do sistema capitalista, levounos a indagar sobre aquelas fórmulas de habitar que apostan pola autonomía incorporando aspectos de responsabilidade e compromiso coa sociedade e coa natureza. En concreto, a través desta actividade pretendemos un achegamento a un fenómeno que, non sendo novo, parece coller forza nos últimos anos no noso entorno: a saída da cidade (colectiva ou individual) cara espazos de oportunidade no territorio, ata o de agora esquecido e infrautilizado, na procura de xeitos alternativos (non só por diferentes, senón por integrais e sustentables) de vida e traballo, nunha especie de proceso inverso á dinámica de concentración (poder, recursos, man de obra, coñecemento, etc.) da urbe.
Mediante debates e presentacións, a finalidade da actividade foi por un lado a de afondar neste modelo, cuestionando a súa viabilidade e potencia, esclarecendo vantaxes e inconvenientes, ou valorando a súa capacidade para a recuperación dun patrimonio condenado á desaparición como o do agro galego, e por outro, a de adquirir un coñecemento máis técnico sobre distintos eixos (legal, tecnoloxía, procedementos), que facilitase o desenvolvemento deste tipo de experiencias.